ghajarboy picture

doll in city

2012-02-06T06:01:00.000-08:00

پیتزا و جکوزی و نون خامه ای برسه به مزرعه،
عمممرن دیگه پا نمی ذارم تو این دیوونه خونه!
واقعن شما چطوری تو شهر زندگی می کنین؟
مزرعه رو عشقه با همون چوپان چپول و سگ ِ خنگش!
// ساقی لقایی

adidas

2012-02-04T08:00:00.000-08:00

sadegh tabatabai گزارش تصویری از نشست صادق طباطبایی در شهر کتاب

2012-02-01T06:52:00.000-08:00

sadegh tabatabai ist ein iranischer Hochschullehrer der Universität Teheran und ehemaliger Politiker. Er war Regierungssprecher und Minister, sowie Sonderbotschafter Irans in Deutschland. Er gehörte zum GefolgeRuhollah Chomeinis, als dieser am 1. Februar 1979 aus Frankreich in den Iran zurückkehrte. Aufgrund seiner familiären Beziehungen zu Chomeini, seine Schwester war mit Ahmad Chomeini verheiratet, hatte Tabatabai direkten Zugang zum Revolutionsführer. Tabatabai ist Neffe von Musa as-Sadr, einem der Lieblingsschüler Chomeinis

دکتر صادق طباطبایی، عصر دیروز (۸ بهمن ماه) در دهمین جلسه دیداری با اهل قلم درسخنانی با موضوع «ناگفته‌هایی از انقلاب اسلامی» در فروشگاه مرکزی شهرکتاب به بیان خاطراتی از دوران قبل از انقلاب پرداخت. وی گفت: وقتی نمایندگان جیمی کارتر برای دیدار با امام (ره) آمدند، اجمال پیامشان این بود که اوضاع در ایران بحرانی است. امام (ره) با خونسردی گوش کرد و هوشیارانه در چند جمله گفت: ما زیر سرنیزه بزرگ شده‌ایم ولی بدانید که مردم ما کینه‌جو نیستند. به زودی پیروز می‌شوند و وقتی پیروز شوند، روابط‌ شان را براساس روابط امروزشان تعیین می‌کنند.

north of tehran

2012-01-26T05:13:00.000-08:00

نمایی از بزرگراه حقانی و ساختمان بانک مرکزی در محله میرداماد تهران

snow in mountain

2012-01-25T07:42:00.000-08:00

راه را می شکافد و از درون بیراهه می آید
آن مرد با کوله باری از خستگی کوه را می شکافد و بالا می آید

cookie

2012-01-23T02:28:00.000-08:00

شرینی فروشی

dew

2012-01-21T08:13:00.000-08:00

سایه ها بِوَزید!
خارها بِدَرید!
امید را در خود می رویانم من
و زنده می شوم!

// از خانم ساقی لقایی

coffee & women

2012-01-19T08:55:00.001-08:00

coffee & women, a photo by mojtaba ghajar on Flickr.

این جا کسی است پنهان دامان من گرفته
خود را سپس کشیده پیشان من گرفته
این جا کسی است پنهان چون جان و خوشتر از جان
باغی به من نموده ایوان من گرفته
این جا کسی است پنهان همچون خیال در دل
اما فروغ رویش ارکان من گرفته
این جا کسی است پنهان مانند قند در نی
شیرین شکرفروشی دکان من گرفته
جادو و چشم بندی چشم کسش نبیند
سوداگری است موزون میزان من گرفته

مولانا

Tree branchs

2012-01-18T09:05:00.000-08:00

از لا به لای شاخه ها تو دیدن آسمان
آن هم این آسمان
چه غمگین است

in refrigerator

2012-01-17T01:15:00.000-08:00

شله زرد های نذری تو یخچال

sayyad shirazi highway بزرگراه صیاد شیرازی

2012-01-08T04:46:00.000-08:00

تقاطع غیر همسطح بزرگراه صیاد شیرازی و خیابان مطهری

crow

2012-01-07T08:54:00.000-08:00

velenjak ولنجک بام تهران

2012-01-03T02:33:00.000-08:00

ولنجک تهران ؛ بام تهران ؛ پاییز 89

alone together

2011-12-31T10:49:00.000-08:00

نمی رفتند تا به جایی برسند ، می رفتند تا با هم باشند
گفتگوهای تنهایی / 775
علی شریعتی

today and rain

2011-12-27T10:58:00.000-08:00

امروز روز باشکوه و بارانی است ، گفته بودم در وصیتنامه هم نوشتم باران را دوست دارم اگر باران بیاید می دانم مرا به یاد خواهی آورد
در گذشته چنین بود امروز را نمی دانم
احمدرضا احمدی

MERCEDES BENZ COMPANY IN TEHRAN

2011-12-24T23:50:00.000-08:00

کمپانی مرسدس بنز در تهران که البته سالهاست اینجا متروکه است

ruins ویرانه

2011-12-23T11:11:00.000-08:00

ویرانه ام از تو

Pomegranate

2011-12-21T11:53:00.001-08:00

Pomegranate, a photo by mojtaba ghajar on Flickr.

شب یلدا آدم یاد انار می افتد فقط

JAMSHIDIEH park پارک جمشیدیه در زمستان

2011-12-19T07:19:00.000-08:00

Jamshidieh Park (or Jamshidieh Stone Garden), is a park located in the neighbourhood of Niavaran at the base

ofKolakchal mountain.

The premises was established as a private garden by the Qajar prince and engineer Jamshid Davallu Qajar during the Pahlavi era, the garden was dedicated to Farah Diba, the empress of Iran. The Stone Garden became a public park in 1977, it was reconstructed and expanded 16 hectares with the addition of Ferdowsi garden in 1995.

عکسی از پارک جمشیدیه در آذر 90

shoes

2011-12-18T03:21:00.000-08:00

کفشی که مرا به نان و آزادی نرساند، خشم می شود!

پرتابش می کنم به سوی تو

باشد!

آن قدر رو به روی هم تحصن می کنیم تا

زمین زیر پای من سبز شود

آسمان زیر پای تو!

شعر از خانوم لقایی

after snow

2011-12-17T06:13:00.000-08:00

دیروز مردی در کوه به ما سه نفر گفت : خوشبختی رسیدن به چیزی نیست خوشبختی همین لحظات است همین لحظات با هم بودن و شاد بودن ؛ قدر این لحظه هایتان را بدانید

nude

2011-12-14T09:46:00.000-08:00

اینجا چراغی روشن است

2011-12-13T11:45:00.000-08:00

اینجا چراغی روشن است

Ladybird کفشدوزک

2011-12-12T14:05:00.000-08:00

یه دوستی دارم به نام شازده؛

از بس کفشدوزک دوست داشت حالا هر وقت کفشدوزک یا پینه دوز می بینم یاد دوستم شازده می افتم

همین

QHEITARIH park پارک قیطریه

2011-12-10T09:45:00.000-08:00

اینجا پارک قیطریه است در فصل پاییز این نما را گرفتم فکر می کنم مهر ماه بود اما خب هنوز پاییز به پارک قیطریه نیامده بود و هنوز نشانه های سبز ماندگار از فصول پیشین مانده بود

بوستان قیطریه یکی از بوستان‌ها (پارک‌ها)ی شمال شهر تهران است. این بوستان در شمال بزرگراه صدر و انتهای خیابان قیطریه واقع است و از شمال به فرمانیه، از جنوب به میدان پیروز و بزرگراه صدر، از شرق به چیذر و از غرب به قیطریه و شریعتی محدود می‌شود.

بوستان قیطریه در گذشته باغ بوده و بافت جنگلی داشت است. در سال ۱۳۵۸ شهردار وقت باغ را از صارم الدوله، از نواده های قاجار، خریداری می کند و به پارک تبدیل می کند. پارک قیطریه هندسه نامنظم دارد و مساحتی در حدود ۱۰۳۰۰۰ متر مربع دارد که فضای گل‌کاری و چمن‌کاری آن در کنار انبوه درختان قدیمی جلوه خاصی به آن داده است. استخر بوستان به شکل هندسی نامنظم است. گونه‌های درختی آن بیشتر نارون، کاج، سرو نقره‌ای و زبان گنجشک است. به دلیل راه‌های متعدد و تودرتو، این بوستان محل مناسبی برای ورزشهای مختلف فراهم آورده است.^[۱]

فرهنگسرای ملل از سال ۱۳۷۳ در این بوستان شروع به کار کرده و فعالیت‌های آموزشی و هنری مختلف را در خود جای داده و به مرکزی فرهنگی با امکانات کتابخانه و کلاس‌های آموزشی برای ساکنان قیطریه تبدیل شده است.

crows

2011-12-09T01:22:00.000-08:00

با این غروب از غم سبز چمن بگو

اندوه سبزه های پریشان به من بگو
اندیشه های سوخته ی ارغوان بین
رمز خیال سوختگان بی سخن بگو
آن شد که سر به شانه ی شمشاد می گذاشت
آغوش خک و بی کسی نسترن بگو
شوق جوانه رفت ز یاد درخت پیر
ای باد نوبهار ز عهد کهن بگو
آن آب رفته باز نیاید به جوی خشک
با چشم تر ز تشنگی یاسمن بگو
از ساقیان بزم طربخانه ی صبوح
با خامشان غمزده ی انجمن بگو
زان مژده گو که صد گل سوری به سینه داشت
وین موج خون که می زندش در دهن بگو
سرو شکسته نقش دل ما بر آب زد
این ماجرا به اینه ی دل شکن بگو
آن سرخ و سبز سایه بنفش و کبود شد
سرو سیاه من ز غروب چمن بگو

این شعر زیبای هوشنگ ابتهاج با صدای شهرام ناظری شنیدنی است ؛ بی مناسبت ندیدم این شعر را با این آسمان گرفته رو به غروب که کلاغ ها در آن پرواز می کنند منتشر کنم

commitment ؛ عکس + دست نوشته اي از کامو

2011-12-01T01:40:00.000-08:00

جدا افتادگان، بخش دوم: از تعداد چيز هاي کوچکي که برايشان بسيار مهم بود و براي ديگران اصلا وجود نداشت به شگفت مي آمدند. بدين ترتيب زندگي شخصي را کشف کردند. خوب مي دانستند که بالاخره بايد به پايان رسد يا دست کم آنها مي بايست آرزوي پايانش را داشته باشند و در نتيجه آرزوي پايانش را داشتند.اما بي شور و شوق آغازين فقط با دلايل آشکار و مشهودي که اکنون داشتند. از آن شور و شوق عظيم آغازين تنها چيزي که به جا مانده بود يک فرسودگي و دلسردي غمبار بود که سبب مي شد دليل واقعي اين بهت و اندوه را فراموش کنند.
رفتارشان حکايت از افسردگي و بدبختي داشت، اما گزندگي وضعشان را ديگر احساس نمي کردند. اساسا بدبختي شان همين بود. پيش تر فقط دستخوش ياس بودند. چنين بود که بسياري شان وفادار نمي ماندند زيرا از عذاب عشقشان تنها چيزي که نگه داشته بودند ميل و نياز به عشق بود و هرچه از موجودي که اين ميل و نياز را در آنها بيدار کرده بود دورتر مي شدند خودشان را ضعيف تر مي ديدند و سرانجام تسليم نخستين وعده محبت مي شدند.
چنين بود که عشقشان سبب بي وفايي شان مي شد. از دور زندگي شان حالا به نظرشان يک کل واحد مي آمد پس از آن بود که به زندگي شان چسبيدند، با قوتي تازه. بدين ترتيب بود که طاعون وحدت و يکپارچگي را به زندگي شان باز آورد.

// دست نوشته هاي آلبر کامو به تلاش و ترجمه خشايار ديهيمي؛

lagoon

2011-11-28T13:06:00.000-08:00

خيلي چيزها عوض شده است
خيلي چيزها به مردابي مي ماند که از نگاه کردن به آن نه اينکه لذت ببري نه صرفا با کنجکاوي سايه خودت را شايد ببيني اگر هم از دست خودت راضي نباشي ترجيح مي دهي سايه ات را هم نبيني به همان مرداب قناعت کني
زندگي به فرسايش رسيده به خستگي به مردابي که تکان نمي خورد
کلافه ام کلافه
و اميدم فقط به آن شاخه هاي سبزي است که در اين مرداب سبز مي شوند و شايد سبز بمانند

Pomegranate انار

2011-11-26T09:37:00.000-08:00

اين عکس مربوط مي شود به جشنواره انار تهران که در ماه آبان برگزار شد

a snowy day in mountain يک روز برفي

2011-11-25T09:33:00.000-08:00

امروز
مه و برف کوه را سفيد پوش کرده بود

islamic fashion نمايشگاه مد و مانتو

2011-11-23T10:28:00.000-08:00

نمايشگاه مد و مانتو در فرهنگسراي نياوران که از 28 آبان 90 تا 2 آذر برگزار مي شد به مدت 2 روز تمديد شد. در اين نمايشگاه که طراحان مانتو و پالتوي زنانه به همراه توليدي ها شرکت کرده بودند به نسبت مانتو ها و پالتو هايي با تنوع رنگ و جنس بهتري نسبت به گذشته ارائه دادند

rain,night and traffic باران , شب و ترافيک در اتوبان همت

2011-11-21T09:00:00.000-08:00

اواخر روز بعد از غروب آفتاب بود که ابرهايي که از سمت غرب تهران مي آمدند با رعد و برق خود را نمايان کردند و دقايقي بعد باران را در اولين ساعات شب مهمان تهران کردند. باران خوبي امشب در آخرين شب از آبان 90 در تهران باريدن گرفت و سهم شب و باران در تهران ترافيک است و ترافيک :)

rainy city

2011-11-20T02:15:00.000-08:00

مرغِ باران می‌کشد فریاد دائم:

ــ عابر! ای عابر!

جامه‌ات خیس آمد از باران.

نیست‌ات آهنگِ خفتن

یا نشستن در برِ یاران؟...

ابر می‌گرید

باد می‌گردد

و به زیرِ لب چنین می‌گوید عابر:

ــ آه

رفته‌اند از من همه بیگانه‌خو با من...

من به هذیانِ تبِ رؤیایِ خود دارم

گفت‌وگو با یارِ دیگرسان

// شعر از احمد شاملو
اين شعر و عکس از هواي باراني اين روزهاي تهران تقديم شما

maranjab desert کوير مرنجاب

2011-11-17T06:11:00.000-08:00

گفتیم :
" آب روشنایی است ! "
اما کویر بودیم .
کویر بودیم و نمی دانستیم
باران ،
چه طعم گوارایی دارد
لب هایمان ،
آفتاب خورده و تشنه ،
از بارش چشمهایی سیراب می شد
که جز سراب چیزی ندیده بود .
تو آمدی

از جنس آب

ابر می شدی ،
اما دوباره می باریدی .

آنقدر باریدی
که مجبور به روییدن شدیم

// شعر از امير حسين دانشور

Sheikh Safi al-Din Khānegāh and Shrine Ensemble بقعه شيخ صفي الدين اردبيلي

2011-11-16T08:51:00.000-08:00

Sheikh Safi al-Din Khānegāh and Shrine Ensemble (Persian: مجموعه آرامگاه و خانقاه شیخ صفی الدین) is the tomb of Sheikh Safi-ad-din Ardabili located in Ardabil, Iran.^{http://en.wikipedia.org/wiki/Sheikh_Safi_al-Din_Kh%C4%81neg%C4%81h_and_Shrine_Ensemble} In 2010, it was registered on the UNESCO World Heritage List

The Mausoleum of Sheikh Safi, in Ardabil, was first built by his son Sheikh Sadr al-Dīn Mūsā, after Sheikh Safi’s death in 1334.[3] It was built between the beginning of the 16th century and the end of the 18th century. The mausoleum consists of many sections that have served a variety of functions over the past centuries, including a library, a mosque, a school, mausolea, a cistern, a hospital, kitchens, a bakery, and some offices. It incorporates a route to reach the shrine of the sheikh divided into seven segments, which mirror the seven stages of Sufi mysticism. Various parts of the mausoleum are separated by eight gates, which represent the eight attitudes of Sufism.[4][5]

Several parts were gradually added to the main structure during the Safavid dynasty. A number of Safavid sheikhs and harems and victims of the Safavids’ battles, including the Battle of Chaldiran, have been buried at the site.

آرامگاه شیخ صفی الدین اردبیلی یکی از مکان‌های تاریخی شهر اردبیل در شمال غربی ایران و از آثار ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی یونسکو است.^]

به گفته بیوک جامعی (۱۳۷۹)، مجموعه نفیس بقعه شیخ صفی الدین به نام عارف نامدار شیخ صفی الدین اردبیل جد سلاطین صفویه، در سال ۷۳۵ ه. ق. به دست فرزند وی صدرالدین موسی بنا شد. پس از شروع حکومت صفویه، به سبب ارادت شاهان صفوی به جد خود، واحدهای مختلفی به این مجموعه اضافه شد. بویژه در عهد شاه عباس اول و از آنجا که وی ارادت فراوانی به شیخ صفی الدین داشت و بسیار به زیارت مقبره وی می‌رفت، برای تکمیل و تزیین این اثر، کارهای فراوانی صورت گرفت. در عصر صفوی، بقعه شیخ با حضور استادان بزرگ عهد صفوی چنان به زیور آراسته شد که همچنان پس از گذشت چندین قرن به عنوان یکی از مفاخر تاریخی و فرهنگی ایران به شمار می‌آید.

یکی از موارد منحصر به فرد این مجموعه این است که این بقعه حاوی ده‌ها اثر بدیع در مضامین مختلف رشته‌های هنری است که از آن جمله می‌توان به عالی‌ترین نوع کاشی کاری معرق و مقرنس و گچ‌بری کتیبه‌های زیبا و نفیس و خط خطاطان بزرگ دوره صفوی (میر عماد، میر قوام الدین، محمد اسماعیل و...) منبتهای ارزنده، نقره کاری، تذهیب و طلاکاری، نقاشی و تنگ بری و غیره اشاره کرد. این اثر از ساختار معماری فخیمی برخوردار است که گرد هم آمدن فضایل هنری نامبرده، آن را در مجموعه‌های تاریخی ایران شاخص و متمایز نموده‌است.

Canon

2011-11-13T08:40:00.000-08:00

you are never alone with Canon

ESKAN Building

2011-11-11T08:42:00.000-08:00

نمايي از ساختمان اسکان در شب

There is fall

2011-11-10T10:10:00.000-08:00

fall line خط پاييز

2011-11-06T19:02:00.000-08:00

leaf s and shadow

2011-11-02T03:00:00.000-07:00

Fruit in Backyard

2011-10-31T10:21:00.000-07:00

حياط خلوت

fog in mountain

2011-10-28T10:17:00.000-07:00

امروز لب پنجره ايستاده بودم و به اين منظره زيبا در کوه نگاه مي کردم, عکسي گرفتم که منظره اول است رفتم از پنجره يي ديگر منظره اي را ببينم که ديدم فوري مه دارد بالا مي آيد برگشتم به سمت همان پنجره اول ديدم مه شد کلا يک دقيقه به طول نکشيد و منظره دوم که مه بالا آمد را گرفتم. امروز مه و باران واقعا مناظر زيبايي را در کوه هاي شمالي تهران رقم زدند. طبيعيت پاييزي و برگ هاي شسته شده و براق و رنگارنگ به همراه هواي مه آلودي که دائما در رفت و برگشت بود و باراني که اصلا قطع نمي شد, روز زيبايي بود

autumn and tehran پاييز در ارتفاعات تهران

2011-10-27T13:27:00.000-07:00

اينجا بر فراز تهران؛
طبيعت پاييزي کوه هاي شمالي تهران

notebook

2011-10-26T05:24:00.000-07:00

صحنه حادثه پر از سياهي است ؛ اينجا فقط دفتري سپيد مانده از ننگاشتن
اينجا دفتري منتظر مانده که مثل صحنه سياه شود
اينجا خاطري ورق خورده تا يادآوري کند همه چيز اين دفتر سپيد است و ننگاشته

grape انگور

2011-10-25T12:35:00.000-07:00

period زمان

2011-10-24T04:09:00.000-07:00

زمان در من خواهد مرد و من بر زمان خواهم خفت

زمان در من خواهد مرد و من بر زمان خواهم خفت

زمان در من خواهد مرد و من بر زمان خواهم خفت

آخ . زمان در من خواهد مرد و من بر زمان خواهم خفت

ziya movahed گزارش تصويري از نشست ضيا موحد در شهرکتاب

2011-10-23T10:13:00.000-07:00

ziya movahed is an Iranian poet and professor in philosophy.[1] He obtained a B.Sc. in Physics at Tehran University and a Ph.D. inPhilosophy at London College

در سلسله نشست هاي گفتگو و ديدار با اهل قلم در شهر کتاب مرکزي تهران ، ضيا موحد به بهانه انتشار کتاب شعر دو زبانه آوازهاي آبي مهمان شهروندان مشتاق به ادبيات و فرهنگ شده بود. ضيا موحد در بخشي از صحبت هاي خود به اين نکته اشاره کرد که: عده اي مي گويند با وجود فضاي جديد ( اينترنت) ديگر کسي سراغي از شعر و شاعري نمي گيرد و به من خرده مي گرفتند که چرا سراغ شعر رفتي؟ خب البته من از سالها پيش شعرگويي را شروع کرده بودم و همانطور که در اين کتاب مي توانيد مشاهده کنيد بعضي از شهر ها متعلق به دهه 50 شمسي است. به نظر من اتفاقا فضاي اينترنت به شعر کمک مي کند در اين فضاي ميني ماليستي اينترنت، شعر رونق بهتر و بيشتري مي گيرد. اين استاد فلسفه و منطق پس از پرسش و پاسخ با علاقمندان خود پيرامون شعر و منطق در خاتمه آخرين شعر خود از کتاب آوازهاي آبي را روخواني کرد. کتاب آوازهاي آبي را انتشارات هرمس چاپ نموده است .

fall in afjeh

2011-10-22T12:29:00.000-07:00

پاییز جان ! چه شوم ، چه وحشتناک

اینک ، بر این کناره ی دشت ، اینک

این کوره راه ساکت بی رهرو

آنک ، بر آن کمرکش کوه ، آنک

آن کوچه باغ خلوت و خاموشت

از یاد روزگار فراموشت

پاییز جان ! چه سرد ،‌ چه درد آلود

چون من تو نیز تنها ماندستی

ای فصل فصلهای نگارینم

سرد سکوت خود را بسراییم

پاییزم ! ای قناری غمگینم

شعر از مهدي اخوان ثالث

اين عکسهاي پاييزي متعلق به آخرين جمعه مهرماه 90 از حومه تهران, لواسان , ارتفاعات افجه است, پاييزي زيبا که برگ درختان در تنوع رنگارنگ خود مناظر زيبايي را خلق کرده اند

mood

2011-10-19T13:29:00.000-07:00

حوصله اي نيست !

reflection

2011-10-19T03:37:00.000-07:00

انعکاس ابرها در آسمان تهران بر روي برج شيشه اي
اينجا خيابان ولي عصر نرسيده به اتوبان نيايش است

autumn in mountain

2011-10-15T13:18:00.000-07:00

پاييز بر فراز تهران

bubble حباب

2011-10-11T03:30:00.000-07:00

akbar ganji

2011-10-10T08:31:00.000-07:00

my dinner

2011-10-09T03:08:00.000-07:00

beer

2011-10-08T09:27:00.000-07:00

he went

2011-10-07T08:41:00.000-07:00

از گلی که نچیده ام عطری سر انگشتانم نیست
خاری در دل است

// شمس لنگرودی

match

2011-10-05T05:22:00.000-07:00

...

dogs in mountain چشمهای آن سگ

2011-10-04T11:42:00.000-07:00

چشمهایش
چشمهایش انگار با آدم حرف می زدند
تمام آن صبح را بر فراز شهر با آنها بودیم, شاید از سر تنهایی یا گرسنگی پیش ما آمده بودند
نان انگور شکلات هوبی ته مانده ظرف خامه خلاصه هر چیزی که فکر می کردیم می خورند به آنها دادیم
در خاتمه وقت برگشتن خیلی جالب بود
وقتی داشتیم بر می گشتیم مسیری طولانی, چند صد متر را با آمدند
انگار داشتند بدرقه می کردند و تشکر
نازنین بودند

Autumn leaf برگ پاییزی

2011-10-04T04:19:00.000-07:00

زودتر
زودتر از آنکه دوستانشان را ببینند که در حال مرگ هستند فرو افتند
از آن بالا
چون زودتر می میرند سبز می میرند
و نه قرمز ونه زرد و نه نارنجی و نه خشک
زنده زنده سبز و زیبا می میرند
اینها اولین برگ های پاییزی هستند که از همنوعان خود جدا شدند و به مرگ آری گفتند
برگ های پاییزی از پارک قیطریه تهران

her hand

2011-10-01T05:07:00.000-07:00

می رسد روزگاری که دیگر نگویی : ای خدای من

روزگار خلوص محض .
روزگاری که دیگر نگویی : عشق من .
چرا که عشق بی ثمر شده است .
و چشم ها نمی گریند.
ودست ها تنها کاری پلید می کنند.
و دل پژمرده است.
...
شعر از کارلوس دروموند د آندراده

برای این عکس هیچ نوشته و شعری به نظرم نرسید جز شعر زیبای کارلوس دروموند د آندرانده که در این عکسم بر روی برگی نوشته شده قابل مشاهده است

علی شاه حاتمی در برنامه زنده شبکه 4 اخراجی ها را محصول لودگی نامید

2011-09-29T00:08:00.000-07:00

چهارشنبه شب علی شاه حاتمی کارگردان نامی سینمای جنگ برای اولین بار از فیلم اخراجی ها محصول مسعود ده نمکی در برنامه زنده نشانی به انتقاد تند از این فیلم پرداخت. علی شاه حاتمی در مورد مدیریت فرهنگی و هنر به این نکته اشاره کرد که او سریالی از ماجرای گردان حنظله ساخته اما چندین سال است که انی سریال در صدا و سیما خاک می خورد این چه مدیریت فرهنگی است؟ که اجازه نمی دهد حقیقت های تلخی که در جبهه ها بر ما رفت را نشان دهیم؟ دو گردان در جنگ ایران و عراق بودند که از این دو گردان که به عملیات رفته بودند فقط 5 شش نفر زنده ماندند خیلی هایشان بر اثر تشنگی شهید شدند, تشنگی چیزی که در کربلا هم اتفاق نیفتاد, شما در کربلا نمی بینید کی نفر به خاطر تشنگی شهید شود اما در این گردان که در تونلی مانده بودند اینها به خاطر تشنگی شهید شدند

در ادامه علی شاه حاتمی به انتقاد صریح از اخراجی ها پرداخت و در نیمه های صحبتش گفت فکر می کنم همه دیگر فهمیدیند منظور من چه فیلمی است. او که در این برنامه زنده از شبکه 4 سیما اخراجی ها را محصول لودگی و به سخره گرفتن ارزش ها می دانست بدون نام بردن از فیلم و کارگردان میگفت:

در فیلمشان نشان دادند که یک سری لات و عرق و خور و یک سری تریاکی می روند جبهه .اتوبوس داره میره جبهه ،طرف تا لحظه آخر داره ناموس بازی می کنه.با مفاهیم بزرگی مثل شهادت بازی کردند.یادتان هست که گفتند شربت شهادت را خوردیم و هنوز زنده ایم و..

وی ادامه داد:آقایان مدعی هستند که جعبه سیاه جنگ را کشف کردند.این چه جعبه سیاهی بود که یک سکانس واقعی هم برای عرضه نداشت؟ موضوع شیمیایی ما دنیا را بر هم ریحته بود .همه جا صحبتش بود.همه جا بحثش بود.دنیا متحد شده بود که علیه ما بمب شیمایی تولید کند. در آن فیلم موضوع شیمیایی را با باد شکم یکی کردند.

شاه حاتمی با تاکید بر این مساله که مروز لازمه سینمای مقدس طنز است افزود:نکته مهم در این ماجرا این است که حد و حدود را بدانیم. شما فیلمنامه را نگاه کنید.یک احمقی قداره برداشته رفته جنگ. رفیقش با آرپی جی نتونسته تانک را منفجر کنه بعد آقا می خواهد با قداره یا نمی دونم چاقو تانک رو بزنه .فاجعه این فیلم زمانی بود که نشان می داد فرمانده ها رفته اند به کنار گود و به بقیه می گویند بروید روی مین .کی این اتفاقات می افتاد؟از آقایان می پرسم در آن فضای معنوی جبه کسی مگر جرات می کرد سیگار بکشد.

وی ادامه داد:این روزها از این کلمه تحول دیگر دارد حالم بر هم می خورد.کجای دنیا شما دیده اید چه مسلمون ،چه مسیحی، فردی جلوی مسجد آکاردئون بزند؟با گروه حالا ایکس می رود منطقه.از اول تا آخر فیلم هم برایش هیچ اتفاقی نمی افند.

شاه حاتمی افزود:درد امروز جامعه ما ما تظاهر است.من نگران آینده هستم که خدای ناکرده به انقلاب عزیزمان لطمه نخورد.بگذارید خاطره ای را تعریف کنم .می دانی که دوکوهه چند تا ساختمان است.ما شب های عملیات هر شب دور هم جمع می شدیم و سوره واقعه را می خواندیم. زیارت عاشورا هم صبح ها قبل از نماز صبح .شی که می شد هر کسی هنری داشت می آمد انجام می داد که بچه ها را بخنداند.در سخت ترین شرایط بچه ها را می خنداند.اینها هیچوقت در فیلم های گفته نشد.اینها اسمشان بچه های روحیه بود.10 نفر در محاصره بودند.10 تاشونم تا چند دقیقه بعد شهید می شدند اما به کارهای بچه های روحیه از ته دل می خندیدند.

child labor in tehran کودک کار در پارک لاله

2011-09-28T10:31:00.000-07:00

this little girl was working in the laleh park in tehran

اسمش را یادم نیست
آمد پیش ما و گفت ازمن عکس می گیری؟
کودک کار بود و در پارک لاله فال و... می فروخت
آرزویم فقط این است که تحصیل و تفریح که حق طبیعی کودکان است نصیب تمام کودکان ایرانی شود و هیچ کودکی به خاطر معیشت کار نکند

ham and egg ژامبون و نیمرو

2011-09-27T14:27:00.000-07:00

ژامیون و نیمرو و فلفل سبز دلمه ای با کمی پیاز

به علاوه زیتون و گوجه فرنگی

یادش به خیر این غذا رو توی طبیعت زیبای دارآباد تهران میل نمودیم

mahallat park پارک جنگلی محلات

2011-09-27T05:11:00.000-07:00

Mahallat (in Persian:محلات) is a city located in the Markazi province of Iran. In ancient times it was an important location forZoroastrianism. It has a cold climate, and strong winds during spring and summer. The city is one of the major producers and exporters of flowers in Iran. Every September the city holds a flower festival. In addition, the area surrounding the city is rich with travertine deposits, which are refined into tiles in nearby factories.

There are remains of Hellenistic architecture from Alexander the Great's time in Mahallat as well as fire temple ruins back from the Zoroastrianism era. The city is famous for a large warm water spring flowing from mountains in North into the plain areas of South used for agriculture as well as the urban water supply. There are also hotsprings not so far from the city which has been a source of local tourism since old times due to its assumed medical benefits. Dialect spoken in Mahallat is a version of bigger branch of dialects spoken in central Iran (Yazd, Isfahan, Khonsar) with several words having an eye-catching connection to old Persian.

اینجا محلات است

هلند ایران, مرکز پرورش بهترین نوع گل ها و گیاه های ایرانی

leaf s

2011-09-24T11:12:00.000-07:00

روی نیمکت پارک نشسته بودم
سرم را به سمت آسمان گرفته بودم
سیاهی در دل سپیدی ابرها
آفتاب رو به غروب بود
یه رنگی به ابرهای سپید داده بود
از آن تار و ماتی تا یقیین راهی نبود

free , آزرده ام از این رها شدگی بی تو

2011-09-22T10:33:00.000-07:00

آزرده‌ام، آزرده از این عمر نفس‌گیر

این تهمت‌آلوده به بدنامی و تحقیر

بس خسته‌ام ای شوقی رهایی تو کجایی؟

تا باز کنی از دل و دستم غل و زنجیر

آوار شدن وسوسه‌ی روز و شبت نیست؟

ای خانه‌ی دیرینه که با من شده‌ای پیر!

// شعر از حسین منزوی

blue

2011-09-21T03:02:00.000-07:00

همان رنگ و همان روی
همان برگ و همان بار
همان خنده ی خاموش در او خفته بسی راز
همان شرم و همان ناز
همان برگ سپید به مثل ژاله ی ژاله به
مثل اشک نگونسار
همان جلوه و رخسار
نه پژمرده شود هیچ
نه افسرده ، که افسردگی روی
خورد آب ز پژمردگی دل
ولی در پس این چهره دلی نیست
گرش برگ و بری هست
ز آب و ز گلی نیست
هم از دور ببینش
به منظر بنشان و به نظاره بنشینش
ولی قصه ز
امید هبایی که در او بسته دلت ، هیچ مگویش
مبویش
که او بوی چنین قصه شنیدن نتواند
مبر دست به سویش
که در دست تو جز کاغذ رنگین ورقی چند ، نماند

شعر از مهدی اخوان ثالث

Aydin Aghdashloo آیدین آغداشلو

2011-09-18T10:56:00.000-07:00

Aydin Aghdashloo (Azerbaijani: Aydın Ağdaşlı, Persian: آیدین آغداشلو; born October 30, 1940; Rasht, Iran) is an Iranian painter, author, art critic, art historian and graphic designer.^[1]

He currently lives in Tehran, Iran and lectures in different Iranian Universities besides his professional work

شنبه 26 شهریور 90 شهر کتاب مرکزی میزبان نقاش بزرگی بود که به ارائه بعضی نقاشی های زیبای او پرداخته شد. آیدین آغداشلو در دیدار با دوستداران خود در شهر کتاب مرکزی به گپ و گفت با آنان پرداخت و سپس داستان زندگی اش را با آن لحن مطبوع و طنازانه خود بیان کرد.پس از صحبت هایش که در زیر لینکش آمده او به پرسش های حاضران پاسخ گفت, فردی در مورد شمیم بهار از او سوال کرد. آیدین آغداشلو با تاسف گفت که نسل شما متاسفانه از فردی چون شمیم بی بهره است. شمیم روشنفکری است که خود انزوایش را انتخاب کرده البته به دلیلی غیر شخصی ! او کمتر کسی را به حضور می پذیرد و حتی وقتی من در محفلی از او اسم می برم او رابطه اش را با من یکماه قطع می کند حالا آنقدر از او حرف می زنم که دیگر از دست من ناراحت نباشد فقط می توانم بگویم متاسفم که امروز او هست و نیست .

در كارگاهم كه زيرزميني مطبوع است، زندگي مي‌كنم، نقاشي مي‌كنم، نه بعضي وقت‌ها، هميشه! هر كاري دوست داشته باشم و هر نقاشي كه دوست دارم مي‌كشم، تا زماني كه صفحه مشق قلمرو من است.»

به گزارش خبرنگار بخش هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين‌ها بخشي از سخنان آيدين آغداشلو، نقاش معاصر، در برنامه‌اي به نام «گفت‌وگوي هنري آغداشلو» بود كه شامگاه 26 شهريورماه در فروشگاه مركزي شهر كتاب برگزار شد.

آغداشلو قبل از آن كه به پرسش و پاسخ با مخاطبانش برسد، در سخناني گفت: از شما ممنونم كه اين همه راه را به خاطر من آمديد. امروز مي‌خواهم به عنوان تشكر چند كلمه‌اي صحبت كنم. به جز يك‌بار در يكي از كلاس‌هاي درسم راجع به خود و كارهايم صحبت نكردم، چون معتقدم آثار هنري خود گويا هستند و نيازي به توضيح ندارند.

آغداشلو توضيح داد: اين بار مي‌خواهم براي اولين بار اين كار پيچيده و مشكل را انجام دهم. پيچيده از آن جهت كه اثر هنري هنگامي كه از زير دست هنرمند بيرون مي‌آيد، عمر و حيات مي‌يابد. حياتي كه شايد خيلي با نيت هنرمند فرق داشته باشد. زيبايي اثر هنري هم در همين است؛ چرا كه وقتي متولد مي‌شود، نوعي حيات برمي‌گزيند.

اين هنرمند نقاش در ادامه بيان كرد: خيلي دنبال اين نيستم كه نظر مردم راجع به آثارم چيست، چون وقتي اثر زندگي‌اش را آغاز كرد ديگر دنبال آن رفتن و به آن فكر كردن سودي ندارد. من تا 10 سال پيش هيچ‌گاه عكس نقاشي‌هايم را هم نمي‌گرفتم؛ چون فكر مي‌كردم سودي ندارد.

آغداشلو پيش از روايت زندگي‌اش خاطرنشان كرد: ‌اين كلامي كه درباره زندگي‌ام مي‌گويم براي اين است تا راهي باشد كه به آثارم دقيق‌تر نگاه كنيد. چون هنر لايه لايه است و به قول نيما «هر كس از گوشه آن آبي برمي‌دارد.» داوينچي هم مي‌گويد «يكي از راه‌هاي درست ديدن هنر اين است كه زندگي هنرمند را تعقيب كني.» اين‌ها را مي‌گويم چون لازم است. مي‌گويم كه بدانيد يك آدم چرا به سمت نوعي كار كشيده مي‌شود.

او تاكيد كرد: اثر هنري معما نيست،. قابل حل شدن هم نيست كه اگر قابل حل شدن باشد مثل جدول‌هاي روزنامه‌هاست. كسي هم جدول حل شده را نگاه نمي‌كند.

آيدين آغداشلو داستان زندگي‌اش را اين گونه بيان كرد: من آدمي هستم؛ يعني بودم كه در 11 سالگي پدرم فوت كرد. پدرم معمار بود و دستش به قلم. من هم از پنج سالگي شروع به نقاشي كشيدن كردم. اولين بار چهره‌اي كشيدم كه خيلي شبيه به اصلش از كار درآمد. به من گفتند نابغه و من هم باورم ‌شد. در دبيرستان درس نمي‌خواندم و نمره‌هايم پايين بود؛ چون فكر مي‌كردم هر كاري جز نقاشي، كار زائدي است. الان هم همين طور است.

او با اشاره به تولد خود در خانواده‌اي با اصل و نصب در رشت، افزود: ‌اشراف‌زاده‌اي بودم بي‌پول و زندگي سختي داشتيم. البته نمي‌خواهم بگويم كه سختي، از يك انسان، هنرمند مي‌سازد؛ اين گونه نيست. هنرمند مرفه هم داريم.

اين هنرمند نقاش تاكيد كرد: آنچه براي هنرمند اهميت دارد اين است كه چگونه با مسائل اطراف برخورد كند. اين نكته را از بچگي ياد گرفتم. كسي كه امروز در مقابل شما قرار گرفته، آدم تيزهوشي است. اين را سختي زندگي برايم به ارمغان آورده است.

او توضيح داد: در 14 سالگي اولين اثر نقاشي‌ام را فروختم و تا وقتي مادرم زنده بود از راه فروش نقاشي خرج زندگي را تامين كردم. زندگي‌ام راه پر پيچ و خمي داشت. سه بار زندگي را از صفر شروع كردم. هميشه علاقه داشتم چيزهاي قديمي را لمس كنم. در 14 سالگي مشتري ثابت موزه‌ي ايران باستان بودم. خط‌هاي كوفي را مي‌ديدم و شكل آنها را در دفترم نقاشي مي‌كردم. فكر مي‌كردم اين خط‌ها اسرار مهمي در دل دارد. بعدها فهميدم اين طور هم نيست.

اين هنرمند و مدرس نقاشي در بخش ديگري از سخنانش عنوان كرد: هيچ گاه معلمي نداشتم. سعي كردم خودم نقاشي را ياد بگيرم. با زحمت ياد گرفتم. مي‌دانيد در چه شرايطي؟ از اساتيدي نقاشي ياد گرفتم كه در موقع كار كردن با دستشان اثر را مي‌پوشاندند.

او در بخش ديگري از سخنانش به سن 16 سالگي اشاره كرد كه فلج اطفال گرفت و از آن به بعد هنوز خوب راه نمي‌رود.

آغداشلو بعد از آن كه از ورودش به دانشكده‌هاي هنرهاي زيبا سخن گفت با زباني طنزآميز بيان كرد: دانشكده را نيمه رها كردم؛ چون احساس كردم از اساتيدي كه به من مي‌آموزند، چيزهاي بيشتري مي‌دانم. بعدها به كمك مرتضي مميز يك طرح گرافيكي كه شكل مربع بود را در مجله چاپ كردم.

او همچنين از علاقه‌اش به مباحث نظري هنر سخن گفت كه چگونه ديوانه‌وار تاريخ هنر را مي‌خواند و عاشق آن بود. از علاقه‌اش به مرمت آثار هنري هم گفت كه چگونه نيمه دوم يك اثر از بين رفته را ترميم كرد.

آغداشلو تاكيد كرد: دوست دارم اگر از دنيا رفتم جلسه‌اي برايم تشكيل دهيد كه تعداد ميهمانان زياد باشد و بگوييد آغداشلو آدم مهرباني بود و اگر خواستيد درباره ويژگي آثارم صحبت كنيد اينگونه سخن بگوييد كه هيچ كس جز آغداشلو نمي‌توانست، نگارگري‌هاي نيمه از بين رفته و نسخه‌هاي خطي را ترميم كند. اين‌ها كه مي‌گويم واقعيت است و به هيچ وجه خودستايي نيست.

به گزارش ايسنا، فروشگاه مركزي شهر كتاب براي اين گفت‌وگوي هنري پوستري بر ديوار اين فروشگاه نصب كرده بود كه آغداشلو خطاب به مسؤولان اين امر گفت: شما پوستري از تصوير من گذاشتيد كه مي‌خواهم بگويم من اين مرد فلاكت‌زده نيستم. من يك مرد 30 ساله‌ي بسيار خوش تيپم.

آغداشلو دليل اين سخنراني را نقد درست آثارش توسط منتقدان دانست و خاطر نشان كرد: آنچه در زندگي‌ام‌ گذشته، در آثارم جاري است. هر كدام از آثارم را كه نگاه كنيد معرفتي را نشان مي‌دهد و مي‌گويد نگاه من به دنيا چگونه است و چگونه زندگي كرده‌ام.

اين هنرمند درباره‌ي ويژگي آثارش توضيح داد: آثار من نقاشي‌هاي آخرالزماني هستند كه همه چيز در دنيا به انتهاي عمرش رسيده و مي‌سوزد. اين سبك را من به وجود نياوردم؛ بلكه سابقه‌ي زيادي دارد.

او خطاب به هنرمندان حاضر در جمع گفت: هنرمند بايد پلي بين دو جهان باشد. هرچه در جهان است مال هنرمند است. هنرمند بايد دستش را دراز كند و آنچه مي‌خواهد بردارد. هنرمند به دنبال عدالت‌خواهي است كه خودزني مي‌كند.

او در پايان سخنانش با بيان اينكه هر نقاشي كه مي‌كشد، مي‌فروشد، چون به پولش احتياج دارد، گفت: نقاشي‌هايم را روي هم تلبنار نمي‌كنم تا روزي آنها را به ديوار يك نمايشگاه بزنم. اولين نمايشگاه من سال 54 و آخرين نمايشگاه سال 2006 در كانادا بود و در اين بين هيچ نمايشگاهي نداشتم. بنابراين يك هنرمند خيلي بايد شانس داشته باشد كه هر از چند گاهي در برنامه‌هاي هنري دعوت شود.

House spiders

2011-09-18T02:08:00.000-07:00

مثل الذین اتخذو من دون الله اولیاء کمثل العنکبوت اتخذت بیتا و ان اوهن البیوت لبیت العنکبوت لو کانوا یعلمون

مثل کسانی که غیر از خدا را اولیای خود برگزیدند؛ مثل عنکبوت است که خانه ای برای خود انتخاب کرده؛ در حالی که سست ترین خانه ها خانه عنکبوت است اگر می دانستند سوره عنکبوت آیه 41

she went

2011-09-14T10:38:00.000-07:00

به هر چه نمی خواستم رسیدم
جز تو
که می خواستمت

شعر از علیرضا روشن

resalat tunnel تونل بزرگراه رسالت

2011-09-13T11:29:00.000-07:00

resalat tunnel is a 950 m road tunnel in tehran

تصویری از تونل بزرگراه رسالت تهران در شب

ardabil اردبیل

2011-09-12T08:41:00.000-07:00

Ardabil (Persian and Azerbaijani: اردبیل ) is a historical city in north-western Iran. The name Ardabil probably comes from the Zoroastrian name of "Artavil" which means a holy place.^[1] Ardabil is the center of ArdabilProvince. At the 2006 census, its population was 412,669, in 102,818 families.^[2] The dominant majority of whom are ethnic Azerbaijanis. Notable for its silk and carpet trade tradition, the ancient Ardabil Carpets are considered some of the best of the classical Persian carpet creations. Ardabil is also known as the seat of a World Heritage Site: the sanctuary and tomb of Shaikh Safî ad-Dîn, eponym of the Safavid Dynasty.

Slum dwellers in tehran

2011-09-11T10:44:00.000-07:00

اینجا محله شارق ب منتهی به خیابان دماوند تهران است, امروز به مدرسه ای دخترانه برای گفتگو با مدیرش رفته بودم که ایشان گفتند خوارکت است حتما شکارش کن, اینجا را شهرداری برای افغانی هایی ظاهرا تدارک دیده بود که اسکان یابند حالا مقداری تخریب شده و قرار است بعدها اتوبان امام علی از اینجا رد شود اما متاسفانه در آن چند آلونک افغانی معتاد سرنگی رفت و آمد می کنند و شبها امنیت این محله جالب نیست

friday , in nature

2011-09-10T05:16:00.000-07:00

یک جمعه در طبیعت کوه کلکچال سپری شد و از طبیعتی که دارد آرام آرام به سمت پاییزی شدن گام بر می دارد لذت بردم, 4 نما از طبیعت روز جمعه در طبیعت را به نمایش می گذارم تا شما را شریک در این طبیعت زیبا کنم

an iranian climber women

2011-09-07T05:24:00.000-07:00

an iranian women climbing in tochal climax

یک زن ایرانی در حال بازگشت از قله توچال , اینجا چند متر پایین تر از قله توچال تهران است, در پشت زمینه عکس هم نمایی از شهر تهران خصوصا برج میلاد در گوشه سمت راست تصویر مشخص است

Our hands

2011-09-06T00:43:00.000-07:00

...

sit

2011-09-05T11:09:00.000-07:00

اینجا همین حوالی نشسته ام
منتظرم لابد

shiraz حافظیه شیراز

2011-09-04T10:18:00.000-07:00

حافظیه نام مجموعهٔ آرامگاهی موجود در شمال شهر شیراز و در جنوب دروازهٔ قرآن است. این مجموعه به‌دلیل جای‌دادن آرامگاه حافظ شیرازی در خود به این نام مشهور شده‌است. مساحت حافظیه ۲ هکتار بوده و از ۲ صحن شمالی و جنوبی تشکیل یافته که این صحن‌ها توسط تالاری از یک‌دیگر جدا شده‌اند. این مجموعه ۴ درب ورودی-خروجی دارد که درب اصلی در سمت جنوب آن، دو درب در سمت غرب آن و یک درب در سمت شمال‌شرق آن قرار گرفته‌است.^[۱]

تالار حافظیه که از آثار دورهٔ زندیان است، ۵۶ متر طول و ۸ متر عرض داشته و از ۲۰ ستون سنگی، هرکدام به ارتفاع ۵ متر تشکیل شده‌است. این تالار پیش‌تر شامل ۴ ستون و ۴ اتاق بوده که بعدها اتاق‌ها از محدودهٔ آن حذف گردیده‌است. در سمت شرق و غرب تالار ۲ اتاق -یکی متعلق به سازمان میراث فرهنگی و دیگری مربوط به دفتر آرامگاه- وجود دارد. شیوهٔ معماری این تالار مربوط به دوره‌های هخامنشیان و زندیان است

Crescent moon هلال ماه شوال

2011-09-03T01:48:00.000-07:00

عکس از هلال ماه شوال در محله قیطریه تهران
عید فطر مبارک

rainy tehran تهران و باران

2011-08-29T02:11:00.000-07:00

عکسهایی از تهران بارانی, از دیشب باران خوبی در تهران باریدن گرفت که تا ظهر دوشنبه هم بارش ادامه داشته, دیشب و امروز چنارهای تهران خوب آبیاری شدند و شهر رنگ قشنگ تری به خود گرفت, امروز با بارش باران در تهران و دیگر شهرهای شمالی ایران هوا خنک تر و پاییزی تر شده است .
امیدوارم از انی سری عکسهای تهران و باران خوشتان آمده باشد

sleep on bench

2011-08-28T11:06:00.000-07:00

خواب آرام و بی دغدغه این پیرمرد روی نیمکت مرا واداشت تا از این صحنه برای ثبت تصویری استفاده کنم, اینجا پارکی کوچک در تقاطع ولی عصر اتوبان همت بود

rainy

2011-08-25T14:54:00.000-07:00

بارون بارون زمینا تر میشه
گل نسا جونم کارا بهتر میشه

باران خوبی در بامداد چهارمین روز از شهریور ماه 90 در تهران باریدن گرفت که بی مناسبت ندیدم عکسی از بارش باران در ارتفاعات تهران در مسیر کوه پیمایی پارک جمشیدیه به پناگاه کلکچال در فتوبلاگ قرار بدهم

ماست آبدوغ خیار

2011-08-24T12:20:00.000-07:00

این هم تصویری از ماست آبدوغ خیاری که مادر درست کرده بود

green valley دره سبز

2011-08-23T02:52:00.000-07:00

دره ای سبز و زیبا در ارتفاعات تهران , نزدیک پناگاه کلکچال

comus mas زغال اخته

2011-08-22T13:27:00.000-07:00

گیاه زغال اخته به صورت درخت یا درختچه در کنار جریان آب و یا در بیشه ها می روید و از گروه گیاهان گل دار گلبرگ جدا محسوب می شود و در زبان انگلیسی به آن CORNELIAN CHERRY گویند.

گل های زغال اخته، زرد رنگ و خوشه ای می باشد و شهد فراوانی برای زنبورهای عسل دارد . برگ های سبز پررنگ و براق و نوک تیزی دارد. میوه ی آن به شکل بیضی و حدوداً به اندازه ی آلبالوی درشت است و طعم ترش و شیرینی دارد. رنگ میوه ی آن قرمز بسیار خوش رنگ می باشد .

درختچه ی زغال اخته حدود 300 سال عمر می کند و در حدود 25 سالگی تا 8 متر می رسد. این درخت به طور کلی ارتفاعی حدود 8-4 متر دارد. چوب آن بسیار محکم است و در صنعت نیز کاربرد دارد.

زغال اخته در منطقه ی وسیعی از اروپا، آسیا به خصوص ایران، ارمنستان و قفقاز می روید. محل رویش این گیاه در ایران، در جنگل های ارسباران، کوه های البرز، منطقه ی الموت، کوهین قزوین و در جنگل های بین مازندران و گیلان می باشد.

منطقه ی قزوین و رودبار به ویِژه در حاشیه البرز، بیش ترین تولید کننده و صادر کنندگان زغال اخته ی کشور محسوب می شوند. میوه ی زغال اخته در اواخر تابستان آماده ی چیدن است.

ترکیبات و ارزش غذایی

میوه ی نرسیده ی آن به علت داشتن اسید زیاد، بسیار ترش است ، ولی میوه ی رسیده ی آن به رنگ قرمز روشن و خوش مزه و شیرین است. این میوه در تابستان، عرضه و معمولاً به صورت تازه مصرف می شود ، ولی به صورت خشک، مربا، کنسرو، ترشی، آب میوه، سس، نکتار، ژله، مارمالاد، سرکه، لواشک و قرص های آنتی اکسیدان نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

این میوه حاوی مقادیر زیادی آهن ، کلسیم ، اسید فولیک ، ویتامین های E , B1 , B2 , C و فلاوونوئیدهاست.

آنتوسیانین موجود در زغال اخته رنگدانه ای از گروه فلاونوئیدها می باشد که عامل رنگ قرمز در گوجه فرنگی و دیگر میوه هاست. میوه های خانواده ی گیلاس (CHERRY) و زغال اخته (CORNELIAN CHERRY) حاوی مقادیر بالای آنتوسیانین هستند. حدود 17 ترکیب آنتی اکسیدان از خانواده ی گیلاس استخراج شده است که ویتامین E,C و ملاتونین نیز جزء آنها هستند. قرص های آنتی اکسیدان در برخی کشورهای اروپایی به نام قرص های یکی در روز (ONE DAY) معروف هستند و بدون تجویز پزشک نیز خریدشان برای عموم آزاد است.

فواید درمانی

قسمت هایی از این گیاه که در تغذیه درمانی استفاده می شود عبارتند از : میوه ، برگ ، پوست و ریشه درخت.

1. زغال اخته دارای تانن و اسیدهای آلی، آنتوسیانین ها (گروهی از فلاونوئیدها) به ویژه از خانواده ی فلاون و ایزوفلاون، کاروتنوئیدها، آنتی اکسیدان ملاتونین ( که به صورت قرص آنتی اکسیدان حاصل از فرآورده های طبیعی به بازار عرضه می شود) می باشد. آنتی اکسیدان ها مقاومت بدن در برابر بیماری های غیرواگیر که از رادیکال آزاد تولید می شود را بالا می برند و به پیش گیری از صدمه به سلول ها و بافت های بدن در مقابل این رادیکال های آزاد کمک می کنند. رادیکال های آزاد، داخل بدن تولید می شوند و یا از طریق عوامل محیطی وارد بدن می گردند.رادیکال آزاد اتمی با یک کمبود الکترون در آخرین مدار خود است و می تواند به بافت های بدن آسیب برساند و بیماری هایی چون بیماری قلبی ، سرطان ، دیابت ، تصلب شرایین، آب مروارید ، آرتروز و آرتریت را به وجود آورد. آنتی اکسیدان هایی چون فلاونوئیدها، ویتامین E , C ، ملاتونین، آنتوسیانین ها با دادن یک الکترون، باعث خنثی شدن رادیکال های آزاد بدن می شوند ، در نتیجه از این بیماری ها جلوگیری می کند.

2. مقدار فروکتوز و گلوگز زغال اخته کم است و مصرف آن برای افراد چاق و بیماران دیابتی مشکلی به وجود نمی آورد. حتی جوشانده ی برگ آن با گل توت فرنگی برای درمان دیابت (مرض قند) مؤثر است.

3. هورمون ملاتونین موجود در آن خواب انسان را راحت و عمیق می کند. این عمل به طور طبیعی و روزمره انجام می شود. این هورمون مسئولیت تنظیم ریتم 24 ساعته ی، روز و شب بدن را به عهده دارد. زغال اخته حاوی مقادیر زیادی ملاتونین است.

parallel

2011-08-19T03:27:00.000-07:00

گویند دو خط موازی به هم نمی رسند،
همیشه همراه هم در کنار هم یک راه را می روند اما به هم نمی رسند
غمناک تر از این قاعده چیز دیگری هم هست؟

yazd آرامگاه زرتشتیان یزد

2011-08-17T13:56:00.000-07:00

اینجا مکانی آرام و زیبا از آرامگاه زرتشتیان عزیز است که در کنار تپه دخمه های شهر یزد این آرامگاه زیبا موجود است، اگر سفری به شهر توریستی یزد داشتید حتما از آرامگاه زرتشتیان یزد دیدن کنید که مکانی زیبا و جالب از مقبره ها را می توان مشاهده کرد

bandar abbas children

2011-08-15T13:08:00.000-07:00

کودکان بندرعباس در ساحل دریای خلیج فارس

split between sole

2011-08-13T13:08:00.000-07:00

شکاف بین دو کف پا

door

2011-08-12T09:55:00.000-07:00

اتاقی در کاخ گلستان تهران که محل نشست و برخواست شاهان ایران بوده زمانی

astara ، دریای آستارا

2011-08-11T11:36:00.000-07:00

گفتی بناز بیش مرنجان مرا برو
آن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست

اینجا لب دریای آستارا است و عکسی در هنگامه غروب آفتاب از دختر بچه ای که در کنار ساحل راه می رود

imam hossein square میدان امام حسین

2011-08-10T10:34:00.000-07:00

نمایی از غروب آفتاب در میدان امام حسین تهران

melon هندوانه

2011-08-09T08:53:00.000-07:00

هنــــدوانه خُنک در این تابستــــــــــان گرم آرزوست

champaign

2011-08-07T10:27:00.000-07:00

...

ramadan mubarak ، breakfast tablecloth رمضان الکریم مبارک

2011-08-05T10:56:00.000-07:00

Ramadan (Turkish:Ramazan) (Arabic: رمضان‎ Ramaḍān, Arabic pronunciation: [rɑmɑˈdˤɑːn]) is the ninth month of the Islamic calendar, which lasts 29 or 30 days. It is the Islamic month of fasting, in which participating Muslims refrain from eating, drinking and intimacy with their partners^[1]during daylight hours and is intended to teach Muslims about patience, spirituality, humility and submissiveness to God. Muslims fast for the sake of God (Arabic: الله‎, trans: Allah) and to offer more prayer than usual. Compared to the solar calendar, the dates of Ramadan vary, moving backwards by about eleven days each year depending on the moon; thus, a person will have fasted every day of the calendar year in 34 years' time. Muslims believe Ramadan to be an auspicious month for the revelations of God to humankind, being the month in which the first verses of the Qur'an were revealed to the Islamic prophet, Muhammad.

چه چیز بهتر از آن سفره های افطار مادر بزرگ که همیشه همه را دور هم جمع می کند و فارغ از هر مسئله ای همه را کنار هم می نشاند

شاید هیچ چیز زیباتر از این دور هم نشستن ها و این سفره های پر برکت نباشد

رمضان مبارک باد

travel ، عکس نوشته ای از سفر، یادداشت های آلبر کامو

2011-08-05T03:14:00.000-07:00

آنچه به سفر قدر و قیمتی می دهد ترس است. حقیقت این است که در لحظه ای که از کشور خود و از زبان خود بسیار دوریم ترسی مبهم بر ما چیره می شود و میلی غریزی به این که حفاظ عادت های کهن بازگردیم. این آشکارترین بهره ی سفر است.
در آن لحظه ما تب آلوده ایم، اما پوک و اسفنجی هم هستیم، و کم تریت هیجان تا اعماق وجودمان را به لرزه در می آورد. با شلاله ای از نور روبرو می شویم و ابدیت آنجاست. از این رو نباید گفت برای لذت سفر می کنیم.
سفر لذتی ندارد، من سفر را بیش تر به چشم ریاضت می نگرم. اگر معنایی که از فرهنگ مراد می کنیم پرورش درونی ترین حسمان یعنی حس ابدیت باشد، پس محض خاطر فرهنگ سفر می کنیم، لذت ما را از خویشتن دور می کند، همچنان که تفریح، به قول پاسکال ، ما را از خدا دور می کند. سفر، که چون علمی بزرگ تر و سنگین تر است، ما را به سوی خودمان باز می آورد.

// تابستان در جزایر بالئار، دست نوشته های آلبر کامو

pictures of Mubarak trial on tv محاکمه حسنی مبارک

2011-08-03T10:57:00.000-07:00

Deposed Egyptian president Hosni Mubarak has denied all the charges against him at the opening of his trial in Cairo. The 83-year-old answered the judge from the ambulance stretcher on which he had been wheeled into the defendants’ cage earlier. Accused of involvement in the killing of protesters and corruption charges, he confirmed his presence and said: “I entirely deny all those accusations.”

آقای مبارک ۸۳ ساله، امروز چهارشنبه (سه اوت) در اولین جلسه محاکمه خود در دادگاهی ویژه در قاهره، پایتخت این کشور حاضر شد

حسنی مبارک، رئیس جمهور سابق مصر و پسرانش در اولین جلسه محاکمه خود، اتهام‌های فساد مالی و صدور فرمان کشتار معترضان را رد کردند.

عکسهایی از محاکمه حسنی مبارک که از تلویزیون از آن عکاسی کردم

Mahmoud Dowlatabadi ، جشن تولد 71 سالگی محمود دولت آبادی

2011-08-01T05:28:00.000-07:00

Mahmoud Dowlatabadi (Persian: محمود دولت‌آبادی) (born 1940 in Dowlatabad, Sabzevar^[1]) is anIranian writer and actor. He is known as a realist writer of stories of rural life, in which he largely draws on his own experiences.

He was born in Dowlatabad, a village in the Sabzevar, north-western part of the KhorasanProvince, Iran, and spent his youth helping his father with farming and tending the flocks, and reading tales of Persian folklore. He attended high school in Tehran but failed to attain a degree. He later joined the Anahita Drama Group. In 1975, he was arrested and spent a year in prison.

Dowlatabadi started writing in the 1960s and has published several novels, novellas, short story collections and plays for theatre. Hist first story, The Pite of Night, was published in 1962 in the Anahita Literary Magazine. Other significant works include his 1968 novel The Tale of Baba Sobhan, which was made into a motion picture by Masud Kimiai entitled "Khak" (Earth/dust; 1972) and his magnum opus, Kalidar, which he wrote between 1977 and

دیروز یکشنبه 9 مرداد گرامی داشت محمود دولت آبادی به بهانه تولد 71 سالگی اش در شهر کتاب برگزار شد، این مراسم که با استقبال خوب کتاب خوانها و علاقمندان به ادبیات داستانی و شخص محمود دولت آبادی مواجه شده بود محمود دولت آبادی به خواندن تکه ای از داستانش پرداخت و بعد از آن علاقمندان از او سوالاتی پرسیدند که در اینجا می توانید شرح مفصل آن را بخوانید. همچنین در این مراسم علی اشرف درویشیان و اسدالله امرایی نیز حضور داشتند.

architectural art هنر معماری، کاشی کاری

2011-07-31T00:50:00.000-07:00

کاشی کاری یکی از زیباترین هنر های معماری دنیاست که اتفاقا در ایران رونق بیشتری دارد، این هنر بیشتر در مساجد کهن ایران و حرم های امام رضا و امامزادگان یافت می شود، این تصویر هم مربوط است به خانه ای که این کاشی کاری زیبا را در نزدیکی درب منزل خود در خیابان گرگان تهران کار کرده بود،

fire

2011-07-30T02:54:00.000-07:00

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت
تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت
جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت
سوز دل بین که ز بس آتش اشکم دل شمع
دوش بر من ز سر هر چو پروانه بسوخت
آشنایی نه غریب است که دلسوز من است
چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت
خرقه زهد مرا آب خرابات ببرد
خانه عقل مرا آتش میخانه بسوخت
چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست
همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت
ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم
خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت
ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی
که نخفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت

این عکسم از آتشی که بر بوته های خشک زدیم بهانه ای شد تا شعری از حافظ شیرازی را مرور کنیم